Duvarlarına yalnızlık vurmuş bir odadan, batan güneşin geçtiği bir saate yakıştırdım vedayı.
Hep hayal ettiğim bir kırmızısı vardı ışığın, anılar için sıcak bir yuva.
Bir dolu sözcük gelmiş geçmişti içimden o güne kadar,
Artık kimse yoktu yüzümü güldüren ya da birlikte gülmek istediğim
Ve en sonunda solgun renklerin sırası gelmiş, usulca almışlardı yerlerini.
Anlamıştım gitme vaktinin geldiğini...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder